Deze website is deel van www.bruggelokaal.be.

Les Pantouflards: een verslag


Geen foto's deze keer, wel een enthousiast verslag van een heel gezellig Valentijnsbal met heel veel volk. Met een pluim voor Julie die 'Les Pantouflards' goed kent, of toch alvast een zekere jongeman die accordeon speelt, en die bleef aandringen tot we de groep contacteerden.

De rest van Ol da Folk wist niet zo goed wat we konden verwachten van deze groep Noord-Franse jonge gasten. Een zoektocht op Youtube leverde een paar rommelige video's op, die ik toch maar niet op onze site zetten.

Het spannendste moment voor ons is altijd even voor acht uur. Gister was het niet anders. De zaal stond klaar, bloemetje op tafel, roze harten aan de muren, voor de snoepers onders ons een paar Oxfam chocolade harten. Dirk en Nancy legden de laatste hand aan de soundcheck. De muzikanten genoten van de lekkere spaghetti van Veerle. Anne, Greet en Julie zaten aan de ingang, Arnout en Leen en Veerle klaar voor de initiatie, de bar bevolkt door Ilse en Michel, Patrick en Steven nog even druk in de weer .... nu nog dansers. Gaan ze komen? Onze trouwe dansers? Nieuwe mensen? En  wanneer gaan ze komen? Al om 20.00 voor de initiatie of pas tegen het bal zelf?

Om tien over acht konden we opgelucht ademhalen. Het volk stroomde binnen en toen we begonnen met de initatie stonden er al vlug een dertigtal mensen op de dansvloer. Ze bleven komen ... uiteindelijk telden we 100 dansers. Wij super kontent natuurlijk.

De Pantouflards, voor de gelegenheid in het roze, zetten hun beste beentje voor. Naast de gewone baldansen speelden ze ook een aantal Franse leuke dansen zoals de Dance des poules, in twee lange rijen met veel poortjes en galop en linksom, rechtsom en plezier alom. Wie deze dansjes niet zag zitten, kon in onze gezellige bar terecht. We dansten ook een soort tovercirkel waarbij een jongeman in het midden 'de bok' was en van alle vrouwen een streeltje kreeg. ( ik had de indruk dat sommige(n) (Godfrieds) het niet erg vonden om de bok te zijn. Er was een jongeman met een rood-wit gestreept polohemdje die verdacht dikwijls in het midden stond. Een danser vertrouwde me toe dat hij al wist wat hij zou doen als hij daar terecht zou komen. )


En verder was er ook nog een jig die er geen was maar ook heel leuk om te dansen. De namen van die dansen ben ik helaas allemaal vergeten. Ik weet wel dat ik me er geweldig mee geamuseerd heb en ik was niet de enige.

Maar ook met de gewone baldansen konden de Pantouflards goed overweg. Mooie melodieën ( de Chapeloise bijvoorbeeld ), veel bourréetjes maar ook genoeg wals en mazurka en scottish, een paar pittige polka's en op het einde werden we nog getrakteerd op bisnummers met onder andere, omdat we toch niet konden kiezen, een hele leuke scottish-wals.

Toen gingen de opruimers aan de slag in de zaal. Polle haalde zijn trekzak boven, de accordeonist van les Pantouflards pakte de zijne nog niet in en wie nog niet moe was, kon in de bar nog even genieten van een afterparty. Hoe laat het licht uitging, weet ik niet, ik lag toen al in bed, vermoeid maar met een gelukkig hart.

We werden dus geweldig verwend met Valentijn. Ons eerste bal van 2014 was meteen een schot in de roos. Dat smaakt naar meer en gelukkig hebben we een heel mooi voorjaarsprogramma.  Afspraak op vrijdag 28 maart met Orbàl. Wij zullen er weer zijn en we hopen van u hetzelfde.

(Leen - 15 februari 2014)